| ۱- | خوشا شیراز و وضع بی مثالش |
| خداوندا نگهدار از زوالش | |
| ۲- | ز رکنآباد ما صد لوحش الله |
| که عمر خضر می بخشد زلالش | |
| ۳- | میان جعفرآباد و مصلّی |
| عبیرآمیز می آید شمالش | |
| ۴- | به شیراز آی و فیض روح قدسی |
| بخواه از مردم صاحب کمالش | |
| ۵- | که نام قند مصری برد اینجا |
| که شیرینان ندادند انفعالش؟ | |
| ۶- | صبا زآن لولی شنگول سرمست |
| چه داری آگهی چونست حالش؟ | |
| ۷- | مکن بیدار ازین خوابم خدا را |
| که دارم عشرتی خوش با خیالش | |
| ۸- | گر آن شیرین پسر خونم بریزد |
| دلا چون شیر مادر کن حلالش | |
| ۹- | چرا حافظ چو می ترسیدی از هجر |
| نکردی شکر ایّام وصالش |