| ۱- | ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش |
| دلم از عشوه شیرین شکرخای تو خوش | |
| ۲- | همچو گلبرگ طری هست وجود تو لطیف |
| همچو سرو چمن خلد سراپای تو خوش | |
| ۳- | شیوه و ناز تو شیرین، خط و خال تو ملیح |
| چشم و ابروی تو زیبا، قد و بالای تو خوش | |
| ۴- | هم گلستان خیالم ز تو پرنقش و نگار |
| هم مشام دلم از زلف سمن سای تو خوش | |
| ۵- | در ره عشق که از سیل بلا نیست گذار |
| کرده ام خاطر خود را به تولّای تو خوش | |
| ۶- | پیش چشم تو بمیرم که بدان بیماری |
| می کند دردِ مرا از رخ زیبای تو خوش | |
| ۷- | در بیابان طلب گر چه ز هر سو خطریست |
| میرود حافظ بیدل به تمنّای تو خوش |
