۱-	کنار آب و پای بید و طبع شعر و یاری خوش
	معاشر دلبری شیرین و ساقی گلعذاری خوش
۲-	الا ای دولتی طالع که قدر وقت میدانی
	گوارا بادت این عشرت که داری روزگاری خوش
۳-	هر آنکس را که در خاطر ز عشق دلبری یاریست
	سپندی گو بر آتش نه که دارد کار و باری خوش
۴-	عروس طبع را زیور ز فکر بکر می بندم
	بود کز نقش ایّامم به دست افتد نگاری خوش
۵-	شب صحبت غنیمت دان و داد خوشدلی بستان
	که مهتابی دل افروز است و طرف لاله زاری خوش
۶-	میی در کاسه چشم است و ساقی را بنام ایزد
	که مستی میکند با عقل و می بخشد خماری خوش
۷-	به غفلت عمر شد حافظ بیا با ما به میخانه
	که شنگولان خوشباشت بیاموزند کاری خوش