۱-	مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهش
	لیکنش مهر و وفا نیست خدایا بدهش
۲-	دلبرم شاهد و طفل است و به بازی روزی
	بکشد زارم و در شرع نباشد گنهش
۳-	من همان به که از و نیک نگه دارم دل
	که بد و نیک ندیدست و ندارد نگهش
۴-	بوی شیر از لب همچون شکرش میآید
	گر چه خون می چکد از شیوه چشم سیهش
۵-	چارده ساله بتی چابک شیرین دارم
	که به جان حلقه به گوش است مه چاردهش
۶-	در پی آن گل نورسته دل ما یا رب
	خود کجا شد که ندیدیم درین چند گهش
۷-	یار دلدار من ار قلب بدین سان شکند
	ببرد زود به جانداری خود پادشهش
۸-	جان به شکرانه کنم صرف گران دانه دُر
	صدف سینه حافظ بود آرامگهش