| ۱- | زبان خامه ندارد سر بیان فراق |
| وگر نه شرح دهم با تو داستان فراق | |
| ۲- | دریغ مدّت عمرم که بر امید وصال |
| به سر رسید و نیامد به سر زمان فراق | |
| ۳- | سری که بر سر گردون به فخر می سودم |
| به راستان که نهادم بر آستان فراق | |
| ۴- | چگونه باز کنم بال در هوای وصال |
| که ریخت مرغ دلم پر در آشیان فراق | |
| ۵- | کنون چه چاره که در بحر غم به گردابی |
| فتاد زورق صبرم ز بادبان فراق | |
| ۶- | بسی نماند که کشتیِّ عمر غرقه شود |
| ز موج شوق تو در بحر بیکران فراق | |
| ۷- | اگر به دست من افتد فراق را بکشم |
| که روز هجر سیه باد و خان و مان فراق | |
| ۸- | رفیق خیل خیالیم و همنشین شکیب |
| قرین آتش هجران و هم قران فراق | |
| ۹- | چگونه دعوی وصلت کنم به جان که شدست |
| تنم وکیل قضا و دلم ضمان فراق | |
| ۱۰- | ز سوز شوق دلم شد کباب دور از یار |
| مدام خون جگر می خورم ز خوان فراق | |
| ۱۱- | فلک چو دید سرم را اسیر چنبر عشق |
| به بست گردن صبرم به ریسمان فراق | |
| ۱۲- | به پای شوق گرین ره به سر شُدی حافظ |
| به دست هجر ندادی کسی عنان فراق |
