۱-	ای دل ریش مرا با لب تو حقّ نمک
	حقّ نگهدار که من میروم الله مَعَک
۲-	تویی آن گوهر پاکیزه که در عالم قدس
	ذکر خیر تو بود حاصل تسبیح ملک
۳-	در خلوص منت ار هست شکی تجربه کن
	که عیار زر خالص نشناسد چو محک
۴-	گفته بودی که شوم مست و دو بوست بدهم
	وعده از حد بشد و ما نه دو دیدیم و نه یَک
۵-	بگشا پسته خندان و شکرریزی کن
	خلق را از دهن خویش مینداز به شک
۶-	چرخ برهم زنم ار غیر مرادم گردد
	من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک
۷-	چون بر حافظ خویشش نگذاری باری
	ای رقیب از بر او یک دو قدم دورتَرَک