| ۱- | شَمَمت روحِ وَدادٍ وَ شَمتُ برق وصال |
| بیا که بوی تو را میرم ای نسیم شمال | |
| ۲- | اَحاد یا بِجمال الحبیب قِف وَ انزِل |
| که نیست صبر جمیلم ز اشتیاق جمال | |
| ۳- | حکایت شب هجران فرو گذاشته به |
| به شکر آنکه برافکند پرده روز وصال | |
| ۴- | بیا که پرده گلریز هفت خانه چشم |
| کشیده ایم به تحریر کارگاه خیال | |
| ۵- | چو یار بر سر صلح است و عذر می طلبد |
| توان گذشت ز جور رقیب در همه حال | |
| ۶- | به جز خیال دهان تو نیست در دل تنگ |
| که کس مباد چو من در پی خیال محال | |
| ۷- | ملال مصلحتی می نمایم از جانان |
| که کس به جِد ننماید ز جان خویش ملال | |
| ۸- | قتیل عشق تو شد حافظ غریب ولی |
| به خاک ما گُذری کن که خون مات حلال |
