| ۱- | به عهد گل شدم از توبه شراب خجل |
| که کس مباد ز کردار ناصواب خجل | |
| ۲- | صلاح ما همه دام رهست و من زین بحث |
| نیم ز شاهد و ساقی به هیچ باب خجل | |
| ۳- | بود که یار نرنجد ز ما به خلق کریم |
| که از سؤال ملولیم و از جواب خجل | |
| ۴- | ز خون که رفت شب دوش از سراچه چشم |
| شدیم در نظر شبروان خواب خجل | |
| ۵- | رواست نرگس مست ار فکند سر در پیش |
| که شد ز شیوه آن چشم پرعتاب خجل | |
| ۶- | تو خوبروی تری ز آفتاب و شکر خدا |
| که نیستم ز تو در روی آفتاب خجل | |
| ۷- | حجاب ظلمت از آن بست آب خضر که گشت |
| ز طبع حافظ و این شعر همچو آب خجل | |
| ۸- | از آن نهفت رخ خویش در نقاب صدف |
| که شد ز نظم خوشش لؤلؤ خوشاب خجل |
