| ۱- | باز آی ساقیا که هواخواه خدمتم |
| مشتاق بندگی و دعاگوی دولتم | |
| ۲- | زآن جا که فیض جام سعادت فروغ توست |
| بیرون شدی نمای ز ظلمات حیرتم | |
| ۳- | هر چند غرق بحر گناهم ز صد جهت |
| تا آشنای عشق شدم ز اهل رحمتم | |
| ۴- | عیبم مکن به رندی و بدنامی ای حکیم |
| کاین بود سرنوشت ز دیوان قسمتم | |
| ۵- | می خور که عاشقی نه به کسب است واختیار |
| این موهبت رسید ز میراث فطرتم | |
| ۶- | من کز وطن سفر نگزیدم به عمر خویش |
| در عشق دیدن تو هواخواه غربتم | |
| ۷- | دریا و کوه در ره و من خسته و ضعیف |
| ای خضر پی خجسته مدد ده به همتم | |
| ۸- | دورم به صورت از در دولتسرای دوست |
| لیکن به جان و دل ز مقیمان حضرتم | |
| ۹- | حافظ به پیش چشم تو خواهد سپرد جان |
| در این خیالم ار بدهد عمر مهلتم |