۱-	زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم
	ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم
۲-	می مخور با همه دگران تا نخورم خون جگر
	سر مکش تا نکشد سر به فلک فریادم
۳-	زلف را حلقه مکن تا نکنی دربندم
	چهره را آب مده تا ندهی بر بادم
۴-	یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم
	غم اغیار مخور تا نکنی ناشادم
۵-	رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گلم
	قد برافراز که از سرو کنی آزادم
۶-	شمع هر جمع مشو ورنه بسوزی ما را
	یاد هر قوم مکن تا نروی از یادم
۷-	شهره شهر مشو تا ننهم سر در کوه
	شور شیرین منما تا نکنی فرهادم
۸-	رحم کن بر من مسکین و به فریادم رس
	تا به خاکِ درِ آصف نرسد فریادم
۹-	حافظ از جور تو حاشا که بگرداند روی
	من از آن روز که دربند توام آزادم *
*	من از آنروز که در بند توام آزادم
	پادشاهم که بدست تو اسیر افتادم (سعدی)