۱-	فاش میگویم و از گفته خود دلشادم
	بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم
۲-	طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق
	که درین دامگه حادثه چون افتادم
۳-	من مَلک بودم و فردوس برین جایم بود
	آدم آورد درین دیر خراب آبادم
۴-	سایه طوبی و دلجویی حور و لب حوض
	به هوای سر کوی تو برفت از یادم
۵-	نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست
	چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم
۶-	کوکب بخت مرا هیچ منجّم نشناخت
	یا رب از مادر گیتی به چه طالع زادم
۷-	تا شدم حلقه به گوش در میخانه عشق
	هر دم آید غمی از نو، به مبارک بادم
۸-	می خورد خون دلم مردمک چشم و سزاست
	که چرا دل به جگرگوشه مردم دادم
۹-	پاک کن چهره حافظ به سر زلف ز اشک
	ور نه این سیل دمادم ببرد بنیادم