۱-	گر چه افتاد ز زلفش گرهی در کارم
	همچنان چشم گشاد از کرمش میدارم
۲-	به طرب حمل مکن سرخی رویم که چو جام
	خون دل عکس برون می دهد از رخسارم
۳-	پرده ی مطربم از دست برون خواهد برد
	آه اگر زآن که در این پرده نباشد بارم
۴-	پاسبان حرم دل شده ام شب همه شب
	تا درین پرده جز اندیشه او نگذارم
۵-	منم آن شاعر ساحر که به افسون سخن
	از نی کلک همه شهد و شکر می بارم
۶-	به صد امید نهادیم در این بادیه پای
	ای دلیل دل گمگشته فرو مگذارم
۷-	دیده بخت به افسانه او شد در خواب
	کو نسیمی ز عنایت که کند بیدارم
۸-	چون منش در گذر باد نمی یارم دید
	با که گویم که بگوید سخنی با یارم؟
۹-	دوش میگفت که حافظ همه رویست و ریا
	بجز از خاک درش با که به رو در کارم