۱-	گر دست دهد خاک کف پای نگارم
	بر لوح بصر خط غباری بنگارم
۲-	بر بوی کنار تو شدم غرق و امیدست
	از موج سِرِشکَم، که رساند به کنارم
۳-	پروانه او گر رسدم در طلب جان
	چون شمع همان دم به دمی جان بسپارم
۴-	امروز مکش سر ز وفای من و اندیش
	زآن شب که من از غم به دعا دست برآرم
۵-	زلفین سیاه تو، به دلداری عشّاق
	دادند قراری و ببردند قرارم
۶-	ای باد از آن باده نسیمی به من آور
	کان بوی، شفا می دهد ازرنج خمارم
۷-	گر قلب دلم را ننهد دوست عیاری
	من نقد روان در رهش از دیده شمارم
۸-	دامن مفشان از من خاکی که پس از من
	زین در نتواند که بَرَد باد غبارم
۹-	حافظ لب لعلش چو مرا جان عزیز است
	عمری بود آن لحظه که جان را به لب آرم