| ۱- | تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم |
| تبسمی کن و جان بین که چون همی سپرم | |
| ۲- | چنین که بر دل من داغ زلف سرکش توست |
| بنفشه زار شود تربتم چو درگذرم | |
| ۳- | بر آستان امیدت گشاده ام در چشم |
| که یک نظر فکنی خود فکندی از نظرم | |
| ۴- | چه شکر گویمت ای خیل غم، عفاک الله |
| که روز بی کسی آخر نمیروی ز سرم | |
| ۵- | غلام مردم چشمم که با سیاه دلی |
| هزار قطره ببارد چو درد دل شمرم | |
| ۶- | به هر نظر بت ما جلوه میکند لیکن |
| کس این کرشمه نبیند که من همی نگرم | |
| ۷- | به خاک حافظ اگر یار بگذرد چون باد |
| ز شوق در دل آن تنگنا کفن بدرم |