۱-	مزن بر دل ز نوک غمزه تیرم
	که پیش چشم بیمارت بمیرم
۲-	نصاب حسن در حد کمال است
	زکاتم ده که مسکین و فقیرم
۳-	چو طفلان تا کی ای زاهد فریبی
	به سیب بوستان و شهد و شیرم
۴-	چنان پر شد فضای سینه از دوست
	که فکر خویش گم شد از ضمیرم
۵-	قدح پر کن که من در دولت عشق
	جوان بخت جهانم گر چه پیرم
۶-	قراری کردهام با می فروشان
	که روز غم بجز ساغر نگیرم
۷-	مبادا جز حساب مطرب و می
	اگر حرفی کشد کلک دبیرم
۸-	درین غوغا که کس کس را نپرسد
	من از پیر مغان منت پذیرم
۹-	خوشا آن دم که استغنای مستی
	فراغت باشد از شاه و وزیرم
۱۰-	من آن مرغم که هر شام و سحرگاه
	ز بام عرش می آید صفیرم
۱۱-	چو حافظ گنج او در سینه دارم
	اگر چه مدعی بیند حقیرم