۱-	نماز شام غریبان چو گریه آغازم
	به مویه های غریبانه قصه پردازم
۲-	به یاد یار و دیار آنچنان بگریم زار
	که از جهان ره و رسم سفر براندازم
۳-	من از دیار حبیبم نه از بلاد غریب
	مهیمنا به رفیقان خود رسان بازم
۴-	خدای را مددی ای رفیق ره تا من
	به کوی میکده دیگر علم برافرازم
۵-	خرد ز پیری من کی حساب برگیرد
	که باز با صنمی طفل عشق میبازم
۶-	بجز صبا و شمالم نمیشناسد کس
	عزیز من که بجز باد نیست دمسازم
۷-	هوای منزل یار آب زندگانی ماست
	صبا بیار نسیمی ز خاک شیرازم
۸-	سرشکم آمد و عیبم بگفت رویا روی
	شکایت از که کنم خانگیست غمّازم
۹-	ز چنگ زهره شنیدم که صبحدم میگفت
	غلام حافظ خوش لهجه خوش آوازم