۱-	گر دست رسد در خم گیسوی تو بازم
	چون گوی چه سرها که به چوگان تو بازم
۲-	زلف تو مرا عمر دراز است ولی نیست
	در دست سر مویی از این زلف درازم
۳-	پروانه راحت بده ای شمع که امشب
	از آتش دل پیش تو چون شمع گدازم
۴-	آن دم که به یک خنده دهم جان چو صراحی
	مستانِ تو خواهم که گزارند نمازم
۵-	چون نیست نماز من آلوده نمازی
	در میکده زان کم نشود سوز و گدازم
۶-	در مسجد و میخانه خیالت اگر آید
	محراب و کمانچه ز دو ابروی تو سازم
۷-	گر خلوت ما را شبی از رخ بفروزی
	چون صبح در آفاق جهان سر بفرازم
۸-	محمود بود عاقبت کار درین راه
	گر سر برود در سر سودای ایازم
۹-	حافظ غم دل با که بگویم که درین دَور
	جز جام نَشاید که بود مَحرمِ رازم