| ۱- | چرا نه در پی عزم دیار خود باشم |
| چرا نه خاک سر کوی یار خود باشم | |
| ۲- | غم غریبی و غربت چو بر نمی تابم |
| به شهر خود روم و شهریار خود باشم | |
| ۳- | ز محرمان سراپرده وصال شوم |
| ز بندگان خداوندگار خود باشم | |
| ۴- | چو کار عمر نه پیداست باری آن اولی |
| که روز واقعه پیش نگار خود باشم | |
| ۵- | ز دست بخت گران خواب و کار بی سامان |
| گرم بود گله یی رازدار خود باشم | |
| ۶- | همیشه پیشه من عاشقی و رندی بود |
| دگر بکوشم و مشغول کار خود باشم | |
| ۷- | بود که لطف ازل رهنمون شود حافظ |
| وگرنه تا به ابد شرمسار خود باشم |