| ۱- | من دوستدار روی خوش و موی دلکشم |
| مدهوش چشم مست و می صاف بیغشم | |
| ۲- | گفتی ز سرّ عهد ازل یک سخن بگو |
| آنگه بگویمت که دو پیمانه درکشم | |
| ۳- | من آدم بهشتیم اما درین سفر |
| حالی اسیر عشق جوانان مهوشم | |
| ۴- | در عاشقی گزیر نباشد ز ساز و سوز |
| استاده ام چو شمع مترسان ز آتشم | |
| ۵- | شیراز معدنِ لبِ لعل است و کانِ حُسن |
| من جوهری و مفلس از آنرو مشوشم | |
| ۶- | از بس که چشم مست درین شهر دیده ام |
| حقا که می نمیخورم اکنون و سرخوشم | |
| ۷- | شهریست پر کرشمه خوبان ز شش جهت |
| چیزیم نیست ور نه خریدار هر ششم | |
| ۸- | بخت ار مدد دهد که کشم رخت سوی دوست |
| گیسوی حور گرد فشاند ز مفرشم | |
| ۹- | حافظ عروس طبع مرا جلوه آرزوست |
| آیینه ای ندارم از آن آه میکشم |