| ۱- | گرچه از آتش دل چون خُم می در جوشم |
| مهر بر لب زده خون میخورم و خاموشم | |
| ۲- | قصد جانست طمع در لب جانان کردن |
| تو مرا بین که درین کار به جان میکوشم | |
| ۳- | من کی آزاد شوم از غم دل چون هر دم |
| هندوی زلف بتی حلقه کند در گوشم | |
| ۴- | حاش لله که نیم معتقد طاعت خویش |
| این قدر هست که گه گه قدحی می نوشم | |
| ۵- | هست امیدم که علی رغم عدو روز جزا |
| فیض عفوش ننهد بار گنه بر دوشم | |
| ۶- | پدرم روضه جنّت به دو گندم بفروخت |
| من چرا باغ جهان را به جوی نفروشم | |
| ۷- | خرقه پوشیِّ من از غایت دینداری نیست |
| پرده یی بر سرِ صد عیبِ نهان میپوشم | |
| ۸- | من که خواهم که ننوشم بجز از راوق خم |
| چه کنم گر سخن پیر مغان ننیوشم | |
| ۹- | گر از این دست زند مطرب مجلس ره عشق |
| شعر حافظ ببرد وقت سماع از هوشم |