| ۱- | چل سال رفت و بیش که من لاف میزنم |
| کز چاکران پیر مغان کمترین منم | |
| ۲- | هرگز به یُمنِ عاطفتِ پیر می فروش |
| ساغر تهی نشد ز می صاف روشنم | |
| ۳- | در جاه عشق و دولتِ رندانِ پاکباز |
| پیوسته صدر مصطبه ها بود مسکنم | |
| ۴- | در شأن من به درد کشی ظنّ بد مبر |
| کالوده گشت خرقه ولی پاکدامنم | |
| ۵- | شهباز دست پادشهم یارب از چه خاست |
| کز یاد برده اند هوایِ نشیمنم | |
| ۶- | حیف است بلبلی چو من اکنون درین قفس |
| با این لسان عذب که خامش چو سوسنم | |
| ۷- | آب و هوای فارس عجب سفله پرور است |
| کو همرهی که خیمه از این خاک برکنم | |
| ۸- | حافظ به زیر خرقه قدح تا به کی کشی؟ |
| در بزم خواجه پرده زکارت برافکنم | |
| ۹- | تو را نشهِ خجسته که در من یزید فضل |
| شد منّتِ مواهبِ او طوقِ گردنم |