۱-	من نه آن رندم که ترک شاهد و ساغر کنم
	محتسب داند که من این کارها کمتر کنم
۲-	من که عیب توبه کاران کرده باشم بارها
	توبه از می وقت گل، دیوانه باشم گر کنم
۳-	عشق دردانه ست و من غوّاص و دریا میکده
	سر فروبردم در اینجا تا کجا سر برکنم
۴-	لاله ساغرگیر و نرگس مست و بر ما نام فسق
	داوری دارم بسی یا رب که را داور کنم؟
۵-	من که از یاقوت و لعل اشک دارم گنجها
	کی نظر در فیض خورشید بلنداختر کنم
۶-	چون صبا مجموعه گل را به آب لطف شست
	کج دلم خوان گر نظر بر صفحه دفتر کنم
۷-	عهد و پیمان فلک را نیست چندان اعتبار
	عهد با پیمانه بندم شرط با ساغر کنم
۸-	گر چه گردآلود فقرم شرم باد از همّتم
	گر به آبِ چشمهِ خورشید دامن تر کنم
۹-	عاشقان را گر در آتش میپسندد لطف دوست
	تنگ چشمم گر نظر در چشمه کوثر کنم
۱۰-	دوش لعلش عشوه یی میداد حافظ را ولی
	من نه آنم کز وی این افسانه ها باور کنم