| ۱- | حاشا که من به موسم گل ترکِ می کنم |
| من لافِ عقل میزنم، این کار کی کنم | |
| ۲- | مطرب کجاست تا همه محصول زهد و علم |
| در کار بانگِ و بر بط و آوازِ نی کنم | |
| ۳- | از قیل و قالِ مدرسه حالی دلم گرفت |
| یک چند نیز خدمت معشوق و مِی کنم | |
| ۴- | کی بود در زمانه وفا، جام می بیار |
| تا من حکایتِ جم و کاووسِ کی کنم | |
| ۵- | از نامهِ سیاه نترسم که روز حشر |
| با فیض لطف او صد ازین نامه طی کنم | |
| ۶- | کو پیک صبح تا گله های شب فراق |
| با آن خجسته طالع فرخنده پی کنم | |
| ۷- | این جان عاریت که به حافظ سپرد دوست |
| روزی رخش به بینم و تسلیم وی کنم |
