| ۱- | به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم |
| بیا کز چشم بیمارت هزاران درد برچینم | |
| ۲- | الا ای همنشین دل که یارانت برفت از یاد |
| مرا روزی مباد آن دم که بی یاد تو بنشینم | |
| ۳- | جهان پیر است و بی بنیاد از این فرهادکُش فریاد |
| که کرد افسون و نیرنگش ملول از جان شیرینم | |
| ۴- | ز تاب آتش دوری شدم غرق عرق چون گل |
| بیار ای باد شبگیری نسیمی زان عرق چینم | |
| ۵- | جهان فانی و باقی فدای شاهد و ساقی |
| که سلطانیّ ِ عالم را طفیل عشق می بینم | |
| ۶- | اگر بر جای من غیری گزیند دوست حاکم اوست |
| حرامم باد اگر من جان به جای دوست بگزینم | |
| ۷- | صباح الخیر زد بلبل کجایی ساقیا برخیز |
| که غوغا می کند در سر خروشِ چنگ دوشینم | |
| ۸- | شب رحلت هم از بستر روم در قصر حورالعین |
| اگر در وقت جان دادن تو باشی شمع بالینم | |
| ۹- | حدیث آرزومندی که در این نامه ثبت افتاد |
| همانا بیغلط باشد که حافظ داد تلقینم |
