۱-	حالیا مصلحت وقت در آن می بینم
	که کشم رخت به میخانه و خوش بنشینم
۲-	جام می گیرم و از اهل ریا دور شوم
	یعنی از خلق جهان پاک دلی بگزینم
۳-	جز صراحی و کتابم نبود یار و ندیم
	تا حریفان دغا را به جهان کم بینم
۴-	سر به آزادگی از خلق برآرم چون سرو
	گر دهد دست که دامن ز جهان درچینم
۵-	بس که در خرقه آلوده زدم لاف صلاح
	شرمسارِ رخِ ساقیّ و می رنگینم
۶-	سینه تنگ من و بار غم او هیهات
	مرد این بار گران نیست دل مسکینم
۷-	بر دلم گردِ ستمهاست خدایا مپسند
	که مکدّر شود آیینه مهرآیینم
۸-	من اگر رند خراباتم و گر حافظ شهر
	این متاعم که تو می بینی و کمتر زینم
۹-	بنده آصف عهدم، دلم از راه مبر
	که اگر دم زنم از چرخ بخواهد کینم