۱-	غم زمانه که هیچش کران نمیبینم
	دواش جز می چون ارغوان نمیبینم
۲-	به ترک خدمت پیر مغان نخواهم گفت
	چرا که مصلحت خود در آن نمیبینم
۳-	ز آفتاب قدح ارتفاع عیش بگیر
	چرا که طالع وقت آن چنان نمی بینم
۴-	نشان اهل خدا عاشقی ست با خود دار
	که در مشایخ شهر این نشان نمی بینم
۵-	برین دو دیده حیران من هزار افسوس
	که با دو آینه رویش عیان نمی بینم
۶-	قد تو تا بشد از جویبار دیده من
	به جای سرو جز آب روان نمی بینم
۷-	درین خمار کسم جرعه یی نمی بخشد
	ببین که اهل دلی در جهان نمی بینم
۸-	نشان موی میانش که دل درو بستم
	ز من مپرس که خود در میان نمی بینم
۹-	من و سفینه حافظ که جز درین دریا
	بضاعت سخن درفشان نمیبینم