| ۱- | خرّم آن روز کزین منزل ویران بروم |
| راحت جان طلبم وز پی جانان بروم | |
| ۲- | گر چه دانم که به جایی نبرد راه غریب |
| من به بوی خوش آن زلف پریشان بروم | |
| ۳- | دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت |
| رخت بربندم و تا ملک سلیمان بروم | |
| ۴- | چون صبا با دل بیمار و تن بی طاقت |
| به هواداری آن سرو خرامان بروم | |
| ۵- | در ره او چو قلم گر به سرم باید رفت |
| با دل زخم کش و دیده گریان بروم | |
| ۶- | نذر کردم گر از این غم به درآیم روزی |
| تا در میکده شادان و غزل خوان بروم | |
| ۷- | به هواداری او ذرّه صفت رقص کنان |
| تا لب چشمه خورشید درخشان بروم | |
| ۸- | تازیان را غم احوال گران باران نیست |
| پارسایان مددی تا خوش و آسان بروم | |
| ۹- | ور چو حافظ نبرم ره ز بیابان بیرون |
| همره کوکبه آصف دوران بروم |