| ۱- | دیدار شد میّسر و بوس و کنار هم |
| از بخت شکر دارم و از روزگار هم | |
| ۲- | زاهد برو که طالع اگر طالع من است |
| جامم به دست باشد و زلف نگار هم | |
| ۳- | ما عیب کس به مستی و رندی نمی کنیم |
| لعل بتان خوشست و می خوشگوار هم | |
| ۴- | ای دل بشارتی دهمت محتسب نماند |
| وز می جهان پُرست و بُت مِی گسار هم | |
| ۵- | خاطر به دست تفرقه دادن نه زیرکیست |
| مجموعه یی بخواه و صراحی بیار هم | |
| ۶- | بر خاکیان عشق فشان جرعه لبش |
| تا خاک لعل گون شود و مشکبار هم | |
| ۷- | آن شد که چشم بد نگران بودی از کمین |
| خصم از میان برفت و سرشک از کنار هم | |
| ۸- | چون کاینات جمله به بوی تو زنده اند |
| ای آفتاب سایه ز ما بر ندار هم | |
| ۹- | چون آب روی لاله و گل فیض حسن تُست |
| ای اَبرِ لُطف بر من خاکی ببار هم | |
| ۱۰- | حافظ اسیر زلف تو شد از خدا بترس |
| وز انتصافِ آصفِ جم اقتدار هم |
