Menu

غزل شماره ۳۵۲

347

۱- ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده ایم
از بد حادثه این جا به پناه آمده ایم
۲- رهرو منزل عشقیم و ز سر حدّ عدم
تا به اقلیم وجود این همه راه آمده ایم
۳- سبزه خطِّ تو دیدیم وز بستان بهشت
به طلبکاری این مهر گیاه آمده ایم
۴- با چنین گنج که شد خازنِ او روح امین
به گدایی به در خانه شاه آمده ایم
۵- لنگر حلم تو ای کشتی توفیق کجاست؟
که در این بحرِ کَرَم غرق گناه آمده ایم
۶- آب رو می رود ای ابر خطاپوش ببار
که به دیوان عمل نامه سیاه آمده ایم
۷- حافظ این خرقه پشمینه مینداز که ما
از پی قافله با آتش آه آمده ایم

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *