| ۱- | بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم |
| فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم | |
| ۲- | اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد |
| من و ساقی به هم سازیم و بنیادش براندازیم | |
| ۳- | شراب ارغوانی را گلاب اندر قدح ریزیم |
| نسیم عطرگردان را شِکَر در مجمر اندازیم | |
| ۴- | چو در دستت رودی خوش بزن مطرب سرودی خوش |
| که دست افشان غزل خوانیم و پاکوبان سراندازیم | |
| ۵- | صبا خاک وجود ما بدان عالی جناب انداز |
| بود کان شاه خوبان را نظر بر منظر اندازیم | |
| ۶- | یکی از عقل میلافد یکی طامات می بافد |
| بیا کاین داوری ها را به پیش داور اندازیم | |
| ۷- | بهشت عدن اگر خواهی بیا با ما به میخانه |
| که از پای خمت یکسر به حوض کوثر اندازیم | |
| ۸- | سخن دانی و خوش خوانی نمی ورزند در شیراز |
| بیا حافظ که تا خود را به ملکی دیگر اندازیم |