| ۱- | ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم |
| جامه ی کس سیه و دلقِ خود اَزرق نکنیم | |
| ۲- | عیب درویش و توانگر به کم و بیش بَدَست |
| کار بد مصلحت آنست که مطلق نکنیم | |
| ۳- | رقم مغلطه بر دفتر دانش نزنیم |
| سِرّ حقّ بر ورق شعبده ملحق نکنیم | |
| ۴- | شاه اگر جرعه رندان نه به حرمت نوشد |
| التفاتش به می صاف مُروّق نکنیم | |
| ۵- | خوش برانیم جهان در نظر راهروان |
| فکر اسب سیه و زین مغرّق نکنیم | |
| ۶- | آسمان کشتی ارباب هنر می شکند |
| تکیه آن به که برین بحر معلّق نکنیم | |
| ۷- | گر بدی گفت حسودی و رفیقی رنجید |
| گو تو خوش باش که ما گوش به احمق نکنیم | |
| ۸- | حافظ ار خصم خطا گفت نگیریم بر او |
| ور به حق گفت جدل با سخن حق نکنیم |