| ۱- | سرم خوش است و به بانگ بلند میگویم |
| که من نسیم حیات از پیاله میجویم | |
| ۲- | عبوس زهد به وجه خمار ننشیند |
| مرید فرقه دردی کشان خوش خویم | |
| ۳- | شدم فسانه به سرگشتگی و ابروی دوست |
| کشید در خم چوگان خویش چون گویم | |
| ۴- | گرم نه پیر مغان در به روی بگشاید |
| کدام در بزنم؟ چاره از کجا جویم؟ | |
| ۵- | مکن درین چمنم سرزنش به خودرویی |
| چنان که پرورشم میدهند میرویم | |
| ۶- | تو خانقاه و خرابات در میانه مبین |
| خدا گواه که هر جا که هست با اویم | |
| ۷- | غبار راه طلب کیمیای بهروزیست |
| غلام دولت آن خاک عنبرین بویم | |
| ۸- | ز شوق نرگس مست بلند بالایی |
| چو لاله با قدح افتاده بر لب جویم | |
| ۹- | بیار می که به فتوی حافظ از دل پاک |
| غبار زرق به فیض قدح فرو شویم |