| ۱- | خدا را کم نشین با خرقه پوشان |
| رخ از رندان بی سامان مپوشان | |
| ۲- | درین خرقه بسی آلودگی هست |
| خوشا وقت قبای می فروشان | |
| ۳- | درین صوفی وَشان دردی ندیدم |
| که صافی باد عیش دردنوشان | |
| ۴- | تو نازک طبعی و طاقت نیاری |
| گرانیهای مشتی دلق پوشان | |
| ۵- | چو مستم کرده یی مستور منشین |
| چو نوشم داده یی زهرم منوشان | |
| ۶- | بیا وز غبن این سالوسیان بین |
| صراحی خون دل و بر بط خروشان | |
| ۷- | ز دل گرمیِّ حافظ بر حذر باش |
| که دارد سینه یی چون دیک جوشان |