۱-	خوش تر از فکر می و جام چه خواهد بودن
	تا ببینم که سرانجام چه خواهد بودن
۲-	غم دل چند توان خورد که ایام نماند
	گو نه دل باش و نه ایّام چه خواهد بودن
۳-	مرغ کم حوصله را گو غم خود خور که بر او
	رحم آن کس که نهد دام چه خواهد بودن
۴-	باده خور، غم مخور و پند مقِلّد مَنیوُش
	اعتبار سخن عام چه خواهد بودن
۵-	دسترنج تو همان به که شود صرف به کام
	دانی آخر که به ناکام چه خواهد بودن
۶-	پیر میخانه همی خواند معمّایی دوش
	از خط جام که فرجام چه خواهد بودن
۷-	بردم از ره دل حافظ به می و چنگ و غزل
	تا جزای من بدنام چه خواهد بودن