| ۱- | دانی که چیست دولت؟ دیدار یار دیدن |
| در کوی او گدایی بر خسروی گزیدن | |
| ۲- | از جان طمع بریدن آسان بود ولیکن |
| از دوستان جانی، مشکل توان بریدن | |
| ۳- | خواهم شدن به بستان چون غنچه با دل تنگ |
| وآن جا به نیک نامی پیراهنی دریدن | |
| ۴- | گه چون نسیم با گل راز نهفته گفتن |
| گه سرّ عشق بازی از بلبلان شنیدن | |
| ۵- | بوسیدن لب یار اول ز دست مگذار |
| کآخر ملول گردی از دست و لب گزیدن | |
| ۶- | فرصت شمار صحبت کز این دوراهه منزل |
| چون بگذریم دیگر نتوان به هم رسیدن | |
| ۷- | گویی برفت حافظ از یاد شاه منصور |
| یا رب به یادش آور درویش پروریدن |
