َ
| ۱- | منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن |
| منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن | |
| ۲- | وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم |
| که در طریقت ما کافریست رنجیدن | |
| ۳- | به پیر میکده گفتم که چیست راه نجات؟ |
| بخواست جام می و گفت راز پوشیدن | |
| ۴- | مراد دل ز تماشای باغ عالم چیست؟ |
| به دست مردم چشم از رخ تو گل چیدن | |
| ۵- | به می پرستی از آن نقش خود بر آب زدم |
| که تا خراب کنم نقش خود پرستیدن | |
| ۶- | به رحمت سر زلف تو واثقم ورنه |
| کَشِش چو نَبوَد از آن سو چه سود کوشیدن | |
| ۷- | عنان به میکده خواهیم تافت زین مجلس |
| که وعظ بی عملان واجب است نشنیدن | |
| ۸- | ز خطّ یار بیاموز مهر با رخ خوب |
| که گرد عارض خوبان خوشست گردیدن | |
| ۹- | مَبوس جز لب معشوق و جام می حافظ |
| که دست زهدفروشان خطاست بوسیدن |