| ۱- | کرشمه یی کن و بازار ساحری بشکن |
| به غمزه رونق و ناموس سامری بشکن | |
| ۲- | به باد ده سر و دستار عالمی یعنی: |
| کلاه گوشه به آیین دلبری بشکن | |
| ۳- | به زلف گو که ره و رسم سرکشی بگذار |
| به غمزه گو که سپاه ستمگری بشکن | |
| ۴- | برون خرام و ببر گوی خوبی از همه کس |
| سزای حور بده رونق پری بشکن | |
| ۵- | به آهوان نظر شیر آفتاب بگیر |
| به ابروان دوتا، قوس مشتری بشکن | |
| ۶- | چو عطرسای شود زلف سنبل از دم باد |
| تو قیمتش به سر زلف عنبری بشکن | |
| ۷- | چو عندلیب فصاحت فروشد ای حافظ |
| تو قدر او به سخن گفتن دری بشکن |
