| ۱- | بالا بلند عشوه گر نقش باز من |
| کوتاه کرد قصّه زهد دراز من | |
| ۲- | دیدی دلا که آخر پیری و زهد و علم |
| با من چه کرد دیده معشوقه باز من | |
| ۳- | می ترسم از خرابی ایمان که می برد |
| محراب ابروی تو حضور نماز من | |
| ۴- | گفتم به دلق زرق بپوشم نشان عشق |
| غمّاز بود اشک و عیان کرد راز من | |
| ۵- | مست است یار و یاد حریفان نمی کند |
| ذکرش به خیر ساقی مسکین نواز من | |
| ۶- | یا رب کی آن صبا بوزد کز نسیم او |
| گردد شمامه کرمش کارساز من | |
| ۷- | نقشی بر آب میزنم از گریه حالیا |
| تا کی شود قرین حقیقت مجاز من | |
| ۸- | بر خود چو شمع خنده زنان گریه می کنم |
| تا با تو سنگ دل چه کند سوز و ساز من | |
| ۹- | زاهد چو از نماز تو کاری نمی رود |
| هم مستی شبانه و راز و نیاز من | |
| ۱۰- | حافظ ز غصّه سوخت بگو حالش ای صبا |
| با شاه دوست پرور دشمن گداز من |
