۱-	چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من
	ور بگویم دل بگردان رو بگرداند ز من
۲-	روی رنگین را به هر کس می نماید همچو گل
	ور بگویم بازپوشان بازپوشاند ز من
۳-	چشم خود را گفتم آخر یک نظر سیرش ببین
	گفت می خواهی مگر تا جوی خون راند ز من
۴-	او به خونم تشنه و من بر لبش تا چون شود
	کام بستانم ازو یا داد بستاند ز من
۵-	گر چو فرهادم به تلخی جان برآید باک نیست
	بس حکایتهای شیرین باز می ماند ز من
۶-	گر چو شمعش پیش میرم بر غمم خندد چو صبح
	ور برنجم خاطر نازک برنجاند ز من
۷-	دوستان جان دادهام بهر دهانش بنگرید
	کو به چیزی مختصر چون باز میماند ز من
۸-	ختم کن حافظ که گر زین دست باشد درس غم
	عشق در هر گوشه یی افسانه یی خواند ز من