| ۱- | ای آفتاب آینه دار جمال تو |
| مشک سیاه مِجمره گردان خال تو | |
| ۲- | صحن سرای دیده بشستم ولی چه سود |
| کاین گوشه نیست درخور خِیل خیال تو | |
| ۳- | در اوج ناز و نعمتی ای آفتاب حُسن |
| یا رب مباد تا به قیامت زوال تو | |
| ۴- | مطبوع تر ز نقش تو صورت نبست باز |
| طغرانویس ابروی مشکین مثال تو | |
| ۵- | در چین زلفش ای دل غمگین چگونه یی |
| کاشفته گفت باد صبا شرح حال تو | |
| ۶- | برخاست بوی گل ز در آشتی درآی |
| ای نوبهار ما رخ فرخنده فال تو | |
| ۷- | تا آسمان ز حلقه به گوشان ما شود |
| کو عشوه یی ز ابروی همچون هلال تو | |
| ۸- | این نقطه سیاه که آمد مدار نور |
| عکسی ست در حدیقه بینش ز خال تو | |
| ۹- | تا پیشباز بخت روم تهنیت کنان |
| کو مژده یی ز مقدم عید وصال تو | |
| ۱۰- | در صدر خواجه عرض کدامین جفا کنم |
| شرح نیازمندی خود یا ملال تو | |
| ۱۱- | حافظ درین کمند سر سرکشان بسی ست |
| سودای کج مپز که نباشد مجال تو |
