| ۱- | ای پیک راستان خبر یار ما بگو |
| احوال گل به بلبل دستان سرا بگو | |
| ۲- | بر این فقیر قصّه آن محتشم بخوان |
| با این گدا حکایت آن پادشاه بگو | |
| ۳- | ما محرمان خلوت انسیم غم مخور |
| با یار آشنا سخن آشنا بگو | |
| ۴- | هر کس که گفت خاک در دوست توتیاست |
| گو این سخن معاینه در چشم ما بگو | |
| ۵- | مرغ چمن به مویه من دوش می گریست |
| آخر تو واقفی که چه رفت ای صبا بگو | |
| ۶- | جان پرور است قصّه ارباب معرفت |
| رمزی برو بپرس و حدیثی بیا بگو | |
| ۷- | گر دیگرت بر آن در دولت گذر بود |
| بعد از ادای خدمت و عرض دعا بگو | |
| ۸- | در راه عشق فرق غنی و فقیر نیست |
| ای پادشاه حسن سخن با گدا مگو | |
| ۹- | آن می که در سبو دل صوفی به عشوه برد |
| کی در قدح کرشمه کند ساقیا بگو | |
| ۱۰- | آن کس که منع ما ز خرابات می کند |
| گو در حضور پیر من این ماجرا بگو | |
| ۱۱- | حافظ گرت به مجلس او راه می دهند |
| می نوش و ترک زرق ز بهر خدا بگو |