۱-	در سرای مغان رفته بود و آب زده
	نشسته پیر و صلایی به شیخ و شاب زده
۲-	سبوکشان همه در بندگیش بسته کمر
	ولی ز ترکِ کله چتر بر سحاب زده
۳-	شعاع جام و قدح نور ماه پوشیده
	عذار مُغبچگان راه آفتاب زده
۴-	عروس بخت در آن حجله با هزاران ناز
	شکسته کسمه و بر برگ گل گلاب زده
۵-	ز شور و عربده شاهدان شیرین کار
	شکر شکسته، سمن ریخته، رباب زده
۶-	سلام کردم و با من به روی خندان گفت
	که ای خمارکش مفلس شراب زده
۷-	که این کند که تو کردی به ضعف همّت و رای
	ز گنج خانه، شده، خیمه بر خراب زده
۸-	وصال دولت بیدار ترسمت ندهند
	که خفته یی تو در آغوش بخت خواب زده
۹-	بیا به میکده حافظ که بر تو عرضه کنم
	هزار صف ز دعاهای مستجاب زده
۱۰-	فلک جنیبه کش شاه نصرت الدین است
	بیا ببین ملکش دست در رکاب زده
۱۱-	خرد که ملهم غیب است بهر کسب شرف
	ز بام عرش صدش بوسه بر جناب زده