۱-	دامن کشان همیشد در شرب زرکشیده
	صد ماه رو ز رشکش جِیبِ قَصَب دریده
۲-	از تابِ آتشِ مِی بر گِردِ عارضش خوی
	چون قطره های شبنم بر برگ گل چکیده
۳-	لفظی فصیح، شیرین، قدّی بلند،چابک
	رویی لطیف، دل کش، چشمی خوشِ کشیده
۴-	یاقوت جان فزایش از آب لطف زاده
	شمشاد خوش خرامش در ناز پروریده
۵-	آن لعل دل کشش بین و آن خنده دل آشوب
	وآن رفتن خوشش بین و آن گام آرمیده
۶-	آن آهوی سیه چشم از دام ما برون شد
	یاران چه چاره سازم با این دل رمیده
۷-	زنهار تا توانی اهل نظر میازار
	دنیا وفا ندارد ای نور هر دو دیده
۸-	تا کی کشم عتابت زان چشم نیم خوابت
	روزی کرشمه یی کن ای یار برگزیده
۹-	بس شکر بازگویم در بندگی خواجه
	گر اوفتد به دستم آن میوه رسیده
۱۰-	گر خاطر شریفت رنجیده شد ز حافظ
	بازآ که توبه کردیم از گفته و شنیده