۱-	چراغ روی تو را شمع گشت پروانه
	مر ز خال تو با حال خویش پروا نها
۲-	خرد که قید مجانین عشق می فرمود
	به بوی سنبل زلف تو گشت دیوانه
۳-	به بوی زلف تو گر جان به باد رفت چه شد
	هزار جان گرامی فدای جانانه
۴-	من رمیده ز غیرت ز پا فتادم دوش
	نگار خویش چو دیدم به دست بیگانه
۵-	چه نقشها که برانگیختیم و سود نداشت
	فسون ما بر او گشته است افسانه
۶-	بر آتش رخ زیبای او به جای سپند
	به غیر خال سیاهش که دید به دانه
۷-	به مژده جان به صبا داد شمع در نفسی
	ز شمع روی تواَش چون رسید پروانه
۸-	مرا به دور لب دوست هست پیمانی
	که بر زبان نبرم جز حدیث پیمانه
۹-	حدیث مدرسه و خانقه مگوی که باز
	فتاد در سر حافظ هوای میخانه