| ۱- | ای که با سلسله زلف دراز آمده یی |
| فرصتت باد که دیوانه نواز آمده یی | |
| ۲- | ساعتی ناز مفرما و بگردان عادت |
| چون به پرسیدن ارباب نیاز آمده یی | |
| ۳- | پیش بالای تو میرم چه به صلح و چه به جنگ |
| که به هر حال برازنده ناز آمده یی | |
| ۴- | آب و آتش به هم آمیخته یی از لب لعل |
| چشم بد دور که بس شعبده بازآمده یی | |
| ۵- | آفرین بر دل نرم تو که از بهر ثواب |
| کشته غمزه خود را به نماز آمده یی | |
| ۶- | زهد من با تو چه سنجد که به یغمای دلم |
| مست و آشفته به خلوتگه راز آمده یی | |
| ۷- | گفت حافظ دگرت خرقه شراب آلود است |
| مگر از مذهب این طایفه بازآمده یی |
