۱-	ساقی بیا که شد قدح لاله پر ز می
	طامات تا به چند و خرافات تا به کِی
۲-	بگذر ز کبر و ناز که دیده ست روزگار
	چین قبای قیصر و طرف کلاه کی
۳-	هشیار شو که مرغ چمن مست گشت هان
	بیدار شو که خواب عدم در پی است هی
۴-	خوش نازکانه میچمی ای شاخ نوبهار
	کاشفتگی مبادت از آشوب بادِ دِی
۵-	بر مهرِ چَرخ و شیوه او اعتماد نیست
	ای وای بر کسی که شد ایمن ز مکر وی
۶-	فردا شراب کوثر و حور از برای ماست
	و امروز نیز ساقی مهروی و جام می
۷-	باد صبا ز عهد صبی یاد می دهد
	جان دارویی که غم ببرد درده اِی صُبّی
۸-	حِشمت مَبین و سلطنت گل که گسترد
	فرّاش باد هر ورقش را به زیر پی
۹-	درده به یاد حاتم طی جام یک منی
	تا نامه سیاه بخیلان کنیم طی
۱۰-	زان می که داد حسن و لطافت به ارغوان
	بیرون فکند لطف مزاج از رخش به خوی
۱۱-	مسند به باغ بر که به خدمت چو بندگان
	استاده است سرو و کمر بسته است نی
۱۲-	حافظ حدیث سحرفریب خوشت رسید
	تا حدّ مصر و چین و به اطراف روم و ری