۱-	به صوت بلبل و قمری اگر ننوشی می
	علاج کی کُنَمَت آخِرُالدّواءَ الکِی
۲-	ذخیره یی بنه از رنگ و بوی فصل بهار
	که میرسند ز پی رهزنان بهمن و دی
۳-	چو گل نقاب برافکند و مرغ زد هوهو
	منه ز دست پیاله چه میکنی؟ هی هی!
۴-	شکوه سلطنت و حکم، کی ثباتی داشت؟
	ز تخت جم سخنی مانده است و افسر کی
۵-	خزینه داری میراث خوارگان کفر است
	به قول مطرب و ساقی به فتویِ دف و نی
۶-	زمانه هیچ نبخشد که باز نستاند
	مجو ز سفله مروّت که شیئُه لا شِی
۷-	چو هست آب حیاتت به دست، تشنه ممیر
	فلا تمُتَّ مِنَ الماءِ کُلُ شییٍ حیّ
۸-	نوشته اند بر ایوان جنَّت المَأوی
	که هر که عشوه دنیی خرید وای به وی
۹-	سخا نماند، سخن طی کنم، بیا ساقی
	بیار باده به شادی روح حاتم طی
۱۰-	بخیل بوی خدا نشنود بیا حافظ
	پیاله گیر و کرم ورز وَ الضَّمانُ عَلَیّ