| ۱- | چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی |
| که حال ما نه چنین بودی ار چنان بودی | |
| ۲- | گرم زمانه سرافراز داشتی و عزیز |
| سریر عزّتم آن خاک آستان بودی | |
| ۳- | به خواب نیز نمی بینمش چه جای وصال |
| چو این نبود وندیدیم باری آن بودی | |
| ۴- | بگفتمی که چه ارزد نسیم طرّه دوست |
| گرم به هر سر مویی هزار جان بودی | |
| ۵- | برات خوش دلی ما چه کم شدی یا رب |
| گرش نشان امان از بد زمان بودی | |
| ۶- | ز پرده کاش برون آمدی چو قطره اشک |
| که بر دو دیده ما حکم او روان بودی | |
| ۷- | اگر نه دایره عشق راه بربستی |
| چو نقطه حافظ بی دل نه در میان بودی |