| ۱- | به جان او که گرم دسترس به جان بودی |
| کمینه پیشکش بندگانش آن بودی | |
| ۲- | اگر دلم نشدی پای بند طرّه او |
| کی اَم قرار درین تیره خاکدان بودی | |
| ۳- | به رخ چو مهر فلک بی نظیر آفاق است |
| به دل دریغ که یک ذرّه مهربان بودی | |
| ۴- | بگفتمی که بها چیست خاک پایش را |
| اگر حیات گران مایه جاودان بودی | |
| ۵- | درآمدی ز درم کاشکی چو لمعهِ نور |
| که بر دو دیده ما حکم او روان بودی | |
| ۶- | به بندگی قدش سرو مُعتَرِف گشتی |
| اگر چه سوسن آزاده ده زبان بودی | |
| ۷- | ز پرده ناله حافظ برون کی افتادی |
| اگر نه همدم مرغان صبح خوان بودی |