| ۱- | چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری |
| خورد ز غیرت روی تو هر گلی خاری | |
| ۲- | ز کفر زلف تو هر حلقه یی و آشوبی |
| ز سحر چشم تو هر گوشه یی و بیماری | |
| ۳- | مرو چو بخت من ای چشم مست یار به خواب |
| که در پی است ز هر سویت آه بیداری | |
| ۴- | نثار خاک رهت نقد جان من هر چند |
| که نیست نقد روان را بر تو مقداری | |
| ۵- | دلا، همیشه مزن رای زلف دل بندان |
| چو تیره رای شدی کی گشایدت کاری؟ | |
| ۶- | سرم برفت و زمانی به سر نرفت این کار |
| دلم گرفت و نبودت غمِ گِرفتاری | |
| ۷- | چو نقطه گفتمش اندر میانِ دایره آی |
| به خنده گفت که ای حافظ این چه پرگاری |
